Wat is waarheid, als alles door onze waarneming wordt ingekleurd?
Dat zijn de woorden waarmee ik mijn tekst "Briefwisseling I, II en III" inluid. En dat is precies waar mijn werk voor staat. Op het randje van illusie en werkelijkheid balanceren.
Mijn unieke blik op het leven dat ik met de wereld deel doormiddel van fotografie en woordkunst.
De spiegel
De spiegel spreekt met zijn gladde gelaat een onverbloemde waarheid
Messcherpe woorden snijden de rimpels in mijn huid
Holle ogen zoeken in een gitzwarte diepte
Het doffe rood van het fluwelen laken wordt samengeperst
in de hoop op nog een fonkeling.
Maar het zilver is geblakerd en het licht dat wil niet meer
Voor altijd jong?
Over het huwelijk, de vrouw en ontnomen vrijheid.
Het kleine meisje wordt nooit groot..
De echtgenote werd geboren uit de as van het vermoorde kind
Ze draagt het masker van haar jeugd. Met zwijgende tranen verborgen onder haar succes,
draagt ze een maagdelijk wit rouwgewaad
~
Niet voor iedereen
Gescheurde dagen
Ik scheur de dagen naar de richting die ik leef
Zelfs mijn staren kleurt lijntjes in het labyrint dat jou doet volgen, elke voorgang kleeft
Plakt de honing onze weg vast in het zand
geschuurde druppels water, waar loop jij naartoe ?
Gisteren heeft een morgen die altijd welkom is.
Op beide benen staan is ooit in de toekomst makkelijker geweest,
want de bloemen waren geel en pittig was jouw glimlach. . .